|
ฤดูร้อนวันหนึ่งแดดร้อนจัด
สัตว์ทั้งหลายต่างรู้สึกกระหายน้ำจนทุรนทุราย
สิงโตกับแพะเดินมาพบแอ่งน้ำพร้อมกัน
แต่เนื่องจากมีน้ำหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย
ทั้งสองจึงตกลงกันไม่ได้ว่าใครจะเป็นผู้ได้กินน้ำก่อน
ในที่สุดได้เกิดการทะเลาะวิวาทต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย
และต่างก็บาดเจ็บนอนหมอบอย่างหมดแรงด้วยกันทั้งสองฝ่าย
บรรดาฝูงแร้งที่บินอยู่บนฟ้าซึ่งเฝ้าดูเหตุการณ์มาตั้งแต่เริ่มบินฉวัดเฉวียนรอเวลาลงมากินเหยื่อ
เรามาแบ่งน้ำในแอ่งกันคนละครึ่งดีกว่า
สิงโตเอ่ยชวน เพราะถึงแม้จะได้กินกันคนละนิดละหน่อย
แต่ก็ยังดีกว่าต้องอดน้ำตายกลายเป็นเหยื่อของแร้งทั้งฝูง
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "แม้ได้ผลประโยชน์เพียงน้อยนิด
ดีกว่าต้องสูญเสียอย่างใหญ่หลวง"
|