|
ในท้องทุ่งแห่งหนึ่งมีแพะสองฝูงหากินอยู่คนละฟากลำธาร
บ่ายวันหนึ่งแพะซึ่งเป็นหัวหน้าฝูงของทั้งสองฝ่ายเดินมาที่สะพาน
ด้วยต่างฝ่ายต่างต้องการข้ามลำธารไปอีกฟากหนึ่ง
เจ้าจงหลีกไปให้พ้นจากสะพาน
แพะหัวหน้าฝูงที่อยู่ด้านตะวันออกส่งเสียงตวาด ไว้ให้ข้าเดินพ้นไปก่อนแล้วเจ้าค่อยข้าม
เจ้าต่างหากที่ควรหลีกทางให้ข้าข้ามไปก่อน
แพะหัวหน้าฝูงที่อยู่ฝั่งตะวันตกไม่ยอมแพ้ เมื่อตกลงกันไม่ได้
แพะทั้งสองตัวก็ก้าวเดินตามความยาวของแผ่นไม้มาพบกันกลางสะพาน
แล้วกระโจนเข้าใส่กันด้วยต่างคิดว่าตนเหนือกว่าอีกฝ่ายหนึ่ง
ทันใดนั้นสะพานไม้เก่าๆ ก็หักพังลง
แพะผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองจึงต้องร่วงลงไปลอยคออยู่ในลาร
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "คนโง่เขลามักหลงอยู่ในอำนาจความยิ่งใหญ่ของตน
โดยหารู้ไม่ว่านั้นคือหนทางนำไปสู่ความพินาศ"
|