ท่านจะอบรมให้ลูกอยู่ในโอวาทได้อย่างไร

        พ่อแม่มักมีปัญหาถามเสอมว่า " ทำไมลูกๆ จึงดื้อ ไม่ทำตามพ่อแม่สั่ง " และดูเหมือนจะยิ่งดื้อเมื่อยิ่งโต เด็กๆ ที่ไม่ทำตามคำสั่งเป็นเพราะมัวสนใจในสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ มีเพียงนานๆ ครั้งเท่านั้น ที่เขาจะแกล้งทำหูทวนลม ซึ่งแสดงว่าเขาเริ่มจะเป็นตัวของตัวเองแล้ว นอกจากนี้เขายังจะต้องจดจำในเรื่องกิจวัตรประจำวันที่แสนจะน่าเบื่อหน่าย เช่น ล้างมือก่อนกินอาหาร เก็บของเล่นให้เรียบร้อย และอื่นๆ อีก

        การเชื่อฟังอย่างงมงายก็ไม่ใช่สิ่งที่พ่อแม่ทั้งหลายต้องการ สิ่งที่พ่อแม่อยากให้ลูกๆ มีคือ การเป็นคนมีระเบียบ รู้จักรับผิดชอบ และการเคารพตนเอง ต่อไปนี้เป็นแนวทางปฏิบัติที่อาจช่วยพ่อแม่ในการฝึกอบรมลูกอยากให้เป็นเด็กว่าง่ายเมื่อท่านสั่งให้ทำอะไร จงแสดงท่าทีว่าท่านหวังว่าเขาคงทำสิ่งนั้น โดยการให้กำลังใจ ให้ความหวัง และให้ความร่วมมือช่วยเหลือ พยายามใช้วิธีขอร้อง แต่อย่าออกคำสั่ง เพราะจะทำให้เด็กขัดขืนยิ่งขึ้นพ่อแม่ต้องรู้จักระงับอารมณ์การใช้อารมณ์เข้าใส่เด็ก ย่อมจะทำให้เขาดื้อ หยุดชะงักที่จะทำตามสั่ง หน้างอ บูดบึ้ง มีอารมณ์เสียด้วย หรือไม่ก็เริ่มมีนิสัยกระแทกทำอย่างเสียไม่ได้
        อย่าตั้งระเบียบมากเกินไปถึงแม้เด็กๆ ไม่ชอบการมีกฎเกณฑ์ แต่ก็ต้องได้รับการฝึกหัดไว้ด้วย เป็นการช่วยให้เด็กเรียนรู้การทำงาน ระเบียบหรือกฎเกณฑ์ที่วางไว้ควรจะมีเพียงเล็กน้อย ไม่ยุ่งยากซับซ้อนและตรงไปตรงมาการให้เด็กฝึกระเบียบนั้น จะต้องปฏิบัติสม่ำเสมอและลูกทุกคนจะต้องทำเหมือนกัน

        อย่าล่อเด็กหรือให้สินบนเด็ก  จงหลีกเลี่ยงการให้สินบนเด็กเมื่อท่านใช้เขา ควรให้เด็กได้มีส่วนร่วมช่วยเหลือการงานเล็กๆ น้อยๆ ในบ้าน แต่อย่าให้เด็กทำงานเพื่อเอารางวัลควรให้ความช่วยเหลือและการเตือนที่เหมาะสมกิจวัตรประจำวันเป็นสิ่งไม่น่าสนใจ ซึ่งอาจทำให้เด็กลืมได้ง่าย ควรช่วยเหลือเด็กและหลีกเลี่ยงการพูดเตือนบ่อยๆ เพราะอาจทำให้เขาเบื่อหน่าย

        ถ้าเด็กยังดื้อไม่เชื่อฟัง  บางครั้งพ่อแม่ใช้ความอดทน ความเข้าใจและอารมณ์เย็นแล้ว ก็ไม่อาจเข้าใจได้ ต้องหาสาเหตุเพราะบางทีอาจมีเรื่องอะไรรบกวนเด็กอยู่ เช่น เขาเหนื่อยเกินไป ท้องไม่ดีหรือเป็นไข้หวัด จิตใจไม่สบาย เช่น ท่านให้ความสนใจน้องเล็กมากเกินไป ทำให้เขารู้สึกถูกทอดทิ้ง เมื่อท่านรู้ต้นเหตุแล้วก็ไม่ควรจะซ้ำเติมเด็กอีก

        การลงโทษด้วยการเฆี่ยนตี   ไม่ควรลงโทษเด็กด้วยการเฆี่ยนตี ในเด็กเล็กๆ ถ้าท่านลงโทษด้วยวิธีรุนแรงบ่อยๆ จะก่อให้เกิดความโกรธแค้นขึ้น และเมื่อเด็กโตพอจะสู้คนได้ ความโกรธของเขาจะแสดงออกในรูปของการรังแกเพื่อน กลัวคนแปลกหน้า ชอบทารุณสัตว์

        การลงโทษด้วยการกักขัง  เป็นวิธีที่รุนแรงเกินไปสำหรับเด็ก ไม่มีเด็กคนใดที่อยากจะถูกแยกให้อยู่ตามลำพัง

        การฝึกอบรมเด็กตั้งแต่เยาว์วัย เป็นสิ่งสำคัญที่จะปลุกฝังฐานะอันดีของบุคลิกลักษณะในอนาคต

        การอบรมสั่งสอนลูกให้ได้ดี ไม่ใช่ทำได้ง่ายๆ เคล็ดลับที่สำคัญคือ การให้ความรัก ความเข้าใจ เพราะพ่อแม่ ผู้ใหญ่คือ ผู้ที่เด็กจะลอกเลียนแบบ จากการกระทำมิใช่การสั่งสอนและอบรม